Zoals jullie weten zetten wij ons als stichting naast onze activiteiten op het gebied van vrijwilligerswerk speciaal in voor een aantal educatieve goede doelen in Kaapstad/Hout Bay. Onze missie is en blijft 'om een verschil te maken voor kinderen in Afrika'. We beseffen dat deze missie behoorlijk omvangrijk is maar hebben als uitgangspunt dat 'als je al 1 persoon helpt, je verschil maaktx94.

Vanaf het begin van het jaar hebben wij ons voornamelijk ingezet voor ons autorijproject en de afronding van de introductiefase van het volleybalproject. Daarnaast kunnen we concluderen dat onze 'mini-bibliotheekjes' op de Oranjekloof Primary school goed draaien, een succes dus. In de nabije toekomst hopen we dat 'ons transportvliegtuig' weer naar Kaapstad vliegt met veel nieuw ingezameld sportmateriaal. Ook zijn we door middel van ons project studiefonds al in een ver verorderd stadium om onze eerste leerling te kunnen ondersteunen die volgend schooljaar naar de Universiteit gaan. NB. Op onze webpagina 'succesverhalen' kun je meer lezen over al deze sponsorprojecten.

In de afgelopen periode hebben we dus wederom bijzondere dingen bereikt waarbij het fijn is om te merken dat veel van onze deelnemers aan de projecten in Zuid-Afrika zich voor, tijdens of na hun deelname zich actief inzetten voor een van de goede doelen. 

Ook hebben de afgelopen tijd weer een aantal nieuwe vereningingen, zoals bv. KV Oostende, Belgie (http://www.kvo.be/news/detail.phtml?id=1088) en scholen zich ingezet voor onze sponsorprojecten waarbij we een nieuwe voorraad aan materialen maar ook donaties voor oa. ons nieuwe welzijnsproject in Hout Bay hebben mogen ontvangen, super! 

Er is nog genoeg te doen, maar met de inzet van onze vrijwilligers en stagiairs kunnen we een heleboel bereiken. Bedankt iedereen!

Donaties zijn natuurlijk altijd welkom en gaan 100% naar het sponsorproject dat je selecteert. Op onze webpagina 'basisgegevens' staan onze bankgegevens mocht je een van onze projecten willen ondersteunen.

De afgelopen maanden hebben we als stichting ons speciaal ingezet voor de

Kinderen op achterstandsscholen in Kaapstad krijgen volleyballes, omdat sport vanwege een tekort aan financixeble middelen niet tot het lesprogramma op school behoort. 

Maar wat is de toegevoegde waarde van een project zoals SMASH!? Maakt het geven van volleyballes echt een verschil in de levens van kinderen in townships? 

Afgelopen april liep de introductiefase van het project van Stichting Docenten voor Afrika na acht maanden af. Dominique de Ro, initiatiefneemster van het project, verliet na deze acht maanden Kaapstad. Momenteel kan het project min of meer zelfstandig lopen, met name door inspanningen van enthousiaste stagiairs en vrijwilligers. 

Tijdens Dominiquex92s laatste week kreeg ze bij elke school waar het project draait een warm afscheid waarin de scholen hun dankbaarheid toonden. Een van de deelnemende basisscholen in het stadscentrum van Kaapstad schrijft in een brief dat x91…de kinderen niet alleen volleybal hebben leren spelen, maar ook vaardigheden voor de rest van hun leven hebben geleerdx92. Volgens de school leren kinderen bijvoorbeeld dat x91…alleen met goede samenwerking en respect voor anderen in het team, ze een wedstrijd kunnen winnenx92.  

Tijdens een recent evaluatiegesprek van het project vertelt Dominique dat ze het volleybal niveau en de sportieve houding van de kinderen in de acht maanden hard vooruit heeft zien gaan. x91Je moet je voorstellen dat de kinderen in het begin helemaal niet gewend waren om met een bal om te gaanx92. Dominique en andere vrijwilligers en stagiairs hebben bovendien altijd het belang van een sportieve houding voorop gesteld. Dominique heeft in de acht maanden in Kaapstad ook goede relaties opgebouwd met de kinderen. Uit de vele briefjes die kinderen hebben geschreven voor Dominiquex92s afscheid zijn hun enthousiasme voor volleybal en hun dankbaarheid terug te lezen. 

De vijf CIOS studenten die tijdens een volleybal clinic door Nevobo voorbereid waren op hun volleyballessen, zijn inmiddels weer terug in Nederland. Zij hebben een leerzame, uitdagende en leuke sportstage gehad in Kaapstad. Het zenden van stagiairs en vrijwilligers om volleyballes te geven is niet alleen belangrijk voor kinderen in Zuid-Afrika, maar ook voor Nederlandse en Belgische deelnemers. De ervaring die mensen opdoen door zich onder te dompelen in de levens van kinderen uit townships is met recht een levenservaring te noemen. Dominique is een van de velen die dit benadrukt.

Het is hier echt geweldig in Kaapstad, het is super mooi hier en vooral heel erg leuk. De armoede en rijkdom verschillen hier echt heel erg van elkaar, dat zie je ook heel erg goed, het verschil. Eerst rij je door een villawijk en voordat je het weet dat rij je al weer door een sloppenwijk. Het is echt heel erg indrukwekkend om dat te zien. 

We hebben ook veel leermomenten al hier gehad, en dan met name het Engels spreken, het improviseren van de lessen, omdat je dan een groep heb die echt heel weinig kan, net aan een bal vast houden bij wijze van spreken en de andere groep die al heel goed een wedstrijd kan spelen. Ook zijn we hier erg zelfstandig, we leren veel van de cultuur en op de scholen is er niet altijd heel veel structuur, dus je moet echt zeggen: ga achter de lijn staan, houd je stil enz. maar dat is heel erg moeilijk voor deze kinderen, omdat ze het niet gewend zijn.

Sommigen scholen die hebben wel wat meer structuur en dan komen de leerlingen gewoon uit zichzelf naar de les toe, maar soms dat moet je de klassen zelf ophalen. We hebben ook meegemaakt, al best wel vaak, dat we een klas op gingen halen en dat is er helemaal geen leraar aanwezig, dus dan is de hele klas opstelten. Er is sosm dan ook de hele dag geen leraar aanwezig, dus die kinderen moeten zichzelf vermaken. De leraren mogen ook gewoon weg blijven, want ze mogen een aantal percentage afwezig blijven, echt heel bizar is dat.

De klassen verschillen echt enorm met niveau, dus je bent de hele tijd bezig met improviseren en het aanpassen van de les, je kan niet van te voren een hele les in elkaar zetten, want dat heeft gewoon geen zin.

Het Engels spreken gaat echt al stukken beter dan voorheen, je weet nu ongeveer wat je moet vertellen, dus dan is het makkelijker. Het Engels van de kinderen is ook weer heel erg verschillend per school, sommige kinderen weten echt niet wat je zegt, maar sommigen kinderen praten beter Engels dan jijzelf. 

De kinderen zijn meestal super enthousiast als je er weer bent en dan hebben ze echt zin om te volleyballen. Het enige nadeel is dat de kinderen soms geen sportkleding aan hebben en komen dan gewoon in hun schooluniform, dat is niet hygixebnische, maar ze kunnen er niks aan doen. 

De concentratie van de kinderen, de motoriek en het sociale aspect is hier ook een stuk lager wanneer je les geeft op een school in Nederland, sommige kinderen zijn ook echt bang voor de bal, maar met begeleiding e bij zijn ze aan het einde van de les al wat zekerder. 

Kevin begeleid ons echt super goed, daar hebben we helemaal niks over te klagen. Hij laat ons mooie plekken zien, de townships en we krijgen veel de horen over de cultuur hier, echt heel bijzonder.

Groetjes Helma, Margot, Robin, Inge en Jessica.

Vandaag starten vijf CIOS studenten hun stage in Kaapstad, Zuid-Afrika na een succesvolle volleybalclinic georganiseerd door Nevobo in Den Haag.

Afgelopen week zijn drie van de studenten van het CIOS Haarlem via de Stichting Docenten voor Afrika in Kaapstad aangekomen om deel te nemen aan het volleybalproject SMASH! Als stage geven ze ongeveer vijf weken volleybal en beachvolleybal les aan township kinderen. De studenten ondersteunen de achterstandsscholen vanaf nu met het uitbouwen van het project, de introductiefase van acht maanden is nu echt afgelopen. Tenslotte organiseren ze een volleybaltoernooi op het strand in Kaapstad voor de kinderen van de vier achterstandsscholen.

Nevobo beachvolleybal wil graag vanuit Nederland een actieve bijdrage leveren aan het volleybalproject.

Onlangs heeft Nevobo in Den Haag een volleybalclinic gegeven aan de studenten om ze voor te bereiden voor hun stage. Tijdens deze clinic hebben de studenten ervaren hoe kinderen uit scholen in Den Haag beachvolleybal les kregen tijdens de Nationale sportweek. Daarna hebben de studenten de x91talentenx92 van het Nederlandse beachvolleybal team leren kennen. Naast de clinic kregen de studenten een boek over beachvolleybal, een aantal ballen, t-shirts en andere dingen om uit te delen in Kaapstad.

 Margot (20 jaar) zegt na de clinic enthousiast dat ze nu beter voorbereid is op haar stage in Kaapstad. x93 In vijf weken kunnen we echt wat bereiken, want door de voorbeelden hier en het werkboek dat we meekrijgen bouwen we het niveau opx92. Margot is ook blij met al het materiaal dat Nevobo heeft geschonken: x93 we gaan Nevobo zeker promoten in Kaapstadx94.

Een andere CIOS student is begin april al vertrokken voor zijn stage 'sport development'. Hij heeft in eerste instantie de laatste weken van de introductiefase van ons volleybalproject samen met de initiatiefnemer meegemaakt. Samen met weer een andere CIOS student zal hij de komende weken stage lopen op een voorheen x91blanke basisschoolx92 met sportfaciliteiten in het centrum van Kaapstad. Deze overheidsschool heeft x91sportdevelopment van verschillende sportenx92 als speerpunt gemaakt en heeft hierbij hulp nodig. De CIOS studenten zullen overwegend voetbal structureel gaan op zetten. Dit met de directe hulp van de rector die zeer enthausiast is over de komst van de studenten.

Toevallig begint ook vandaag een studente PABO via onze stichting met haar onderwijsstage in Zuid-Afrika. Zij zal 5 weken stage lopen op een achterstandsschool in het centrum van Kaapstad en een week bij ons project 'Bush School' in het noorden van Zuid-Afrika.

De komende weken zullen de avonturen van de studenten gevolgd worden vanuit Nederland. Hou de website dus in de gaten.

Vandaag starten vijf CIOS studenten hun stage in Kaapstad, Zuid-Afrika na een succesvolle volleybalclinic georganiseerd door Nevobo in Den Haag.

Afgelopen week zijn drie van de studenten van het CIOS Haarlem via de Stichting Docenten voor Afrika in Kaapstad aangekomen om deel te nemen aan het volleybalproject SMASH! Als stage geven ze ongeveer vijf weken volleybal en beachvolleybal les aan township kinderen. De studenten ondersteunen de achterstandsscholen vanaf nu met het uitbouwen van het project nadat de introductiefase van acht maanden is nu afgelopen. Tenslotte organiseren ze een toernooi op het strand in Kaapstad voor de kinderen van de vier achterstandsscholen.

Een andere CIOS student is begin april al vertrokken voor stage. Hij heeft de laatste weken van de introductiefase van ons volleybalproject samen met de initiatiefnemer meegemaakt. Samen met weer een andere CIOS student zal hij de komende weken stage lopen op  

Nevobo beachvolleybal wil graag vanuit Nederland een actieve bijdrage leveren aan het volleybalproject.

Onlangs heeft Nevobo in Den Haag een volleybalclinic gegeven aan de studenten om ze voor te bereiden voor hun stage. Tijdens deze clinic hebben de studenten ervaren hoe kinderen uit scholen in Den Haag beachvolleybal les kregen tijdens de Nationale sportweek. Daarna hebben de studenten de x91talentenx92 van het Nederlandse beachvolleybal team leren kennen. Naast de clinic kregen de studenten een boek over beachvolleybal, een aantal ballen, t-shirts en andere dingen om uit te delen in Kaapstad.

 Margot (20 jaar) zegt na de clinic enthousiast dat ze nu beter voorbereid is op haar stage in Kaapstad. x93 In vijf weken kunnen we echt wat bereiken, want door de voorbeelden hier en het werkboek dat we meekrijgen bouwen we het niveau opx92. Margot is ook blij met al het materiaal dat Nevobo heeft geschonken: x93 we gaan Nevobo zeker promoten in Kaapstadx94.

De komende weken zullen de avonturen van de studenten gevolgd worden vanuit Nederland. Hou de website dus in de gaten.

Mijn laatste avond in Kaapstad! Ik kan haast niet geloven dat deze 8 maanden al voorbij zijn!

Met trots kan ik zeggen dat ik samen met de stichting en alle vrijwilligers al mijn doelstellingen heb bereikt, zelfs meer dan dat. Op donderdagmiddag 5 mei zullen een aantal kinderen getest worden door Loet Groenewald de trainer van het nationaal herenteam van Zuid-Afrika om eventueel een selectie af te dwingen voor de volleybalschool van de Western Cape in Kuilsrivier bij Stellenbosch.

De kinderen beheersen de basistechnieken van het volleybal voldoende om wedstrijdjes te kunnen spelen. Elke school heeft 1 of meerdere opgeleide coaches, beschikt over een trainingsschema, de nodige contacten en informatie om minstens 1x per maand onderlinge wedstrijden te kunnen organiseren, 1 net en een aantal ballen.

De eerste week van deze laatste maand was rustig wegens schoolvakantie. Ik was ook 7 dagen alleen voor de komst van Robin, de eerste CIOS student. Er was dan ook wat tijd voor rust en ontspanning: dagje bij Monia, middagje bioscoop met 3 township meisjes Gwenny, Jessica en Nickey, paardrijden op het wondermooie strand van Noordhoek, zonnebaden op het strand van Camps Bay met bezoek van Merel en haar mama.

Vanaf de 2^de week zijn de wekelijkse trainingen op de scholen hervat. Robin, die intussen was aangekomen heeft mij fantastisch geholpen. Bedankt Robin! Je hebt het heel goed gedaan en je was leuk gezelschap. Ondanks je jeugdige leeftijd (19) was er hoegenaamd geen sprake van een generatiekloof! Ook Monia heeft mij deze laatste maand full time geholpen, maar zij is van bij de start steeds mijn steun en toeverlaat geweest. Ook in moeilijke momenten want die zijn er natuurlijk ook geweest. Monia, bedankt voor alles en vooral voor je vriendschap al die maanden. Je was er steeds als ik je nodig had! Ik zal jou heel erg missen. 

Op donderdag 14 april is Prestwich Street Primary komen spelen op Oranjekloof in Hout Bay. Er waren 4 teams van elke school. Hun coaches waren uiteraard ook aanwezig zodat zij nog eens goed konden zien hoe zij het de volgende keer zelf zullen moeten doen. De sfeer was super, de wedstrijden spannend en van een meer dan behoorlijk niveau! Uiteindelijk heeft team 1 van Prestwich de finale gewonnen. Wat waren ze trots en blij! Er waren tx92shirts voor iedereen.

Op zaterdag 16 april ben ik met Kevin, Robin en 12 kinderen van Imizamo Yethu naar een toernooi gegaan op UCT (Universtiy of Cape Town) georganiseerd door de Western Cape Volleyball League. De kinderen moesten om 7.30 x92s ochtends al klaarstaan en in het township is dat niet vanzelfsprekend. We hadden 12 kinderen aangesproken met de hoop dat er uiteindelijk 7 zouden opdagen. Wel, ze waren er allemaal! Ik denk dat dit bewijst hoe graag ze volleyballen toch? Zeker als je weet dat velen onder hen thuis geen ontbijt krijgen. Robin en ik hebben hen dan ook getrakteerd op een lekker broodje dat ze heel snel verorberden. We werden dan ook uitvoerig bedankt. Kevin heeft alvast al afgesproken met de coach van Two Oceans Primary om daar volgende week donderdag te gaan volleyballen. Jammer dat ik er niet meer bij zal zijn maar Kevin zal mij zeker op de hoogte houden hoe het is gegaan.

Op woensdag 20 april waren er wedstrijden gepland tussen Observatory Junior en Zonnebloem maar die zijn helaas letterlijk in het water gevallen. Ja, zelfs hier regent het soms pijpestelen. Het was wel geleden van november vorig jaar! Ja, jullie lezen het goed! De scholen hebben helaas geen indoor turnzaal. De kinderen waren natuurlijk erg ontgoocheld maar de coaches hebben mij beloofd dat ze na Pasen meteen de geplande wedstrijden zullen spelen.

En toen begon de afscheidsrondex85

Maandag op Prestwich, dinsdag op Oranjekloof, woensdag op Observatory en donderdag op Zonnebloem. In alle scholen werd ik uitvoerig bedankt door de directie, de docenten, de coaches en vooral door de kinderen. Hun cadeautjes, tekeningen en lieve briefjes hebben mij diep geraakt en erg ontroerd. Er zij heel wat traantjes gevloeid bij de kinderen maar ook bij mij. Ze zullen allen steeds in mijn hart zijn! Eenmaal weer thuis zullen hopelijk een aantal briefjes en tekeningen op de site van de stichting kunnen gepubliceerd worden.

Donderdag kwam dan het afscheid in het township van Imizamo Yethu. Dit was voor mij het moeilijkst omdat ik deze kinderen al ken sinds 2009 toen ik er voor het eerst vrijwilligerswerk kwam doen. Ik had dan ook paaseitjes en snoepjes voor hen meegenomen om de pijn wat te verzachten. Vrijdagochtend echter kreeg ik het verzoek om een van de meisjes, Jessica, te bellen. Bleek dat een groot aantal kinderen bij haar thuis hadden verzameld om mij te zeggen dat ze mij al missen, van me houden  en dat ik snel moet terugkomen om weer met hen te volleyballen! Een mooier cadeau kon ik niet krijgen! 

Ik heb tijdens deze 8 fantastische en boeiende maanden heel veel geleerd maar vooral dit:

als je niet in staat bent liefde en vriendschap te geven en te krijgen, ben je een arm mens. Ik voel mij nu dus de rijkste mens op deze aarde!

Mijn oprechte dank gaat uit naar allen die van ver of van dichtbij hebben bijgedragen tot het slagen van dit project. Sponsors, donateurs en in het bijzonder de Stichting Docenten voor Afrika: Carine, Gemma en Cees Van den Berg;  de vrijwilligers: Linda, Joke, Dirk, Hans, Gisele, Merel, Ger, Wim en Robin; de vrijwilligers van andere projecten waarmee ik samenwoonde: Joel, Nikki en Wilmar; de lokale vrijwilligers: Monia, Chris, Suraj en natuurlijk onze gedreven coxf6rdinatoren ter plaatse Karen en Kevin!

Tenslotte, bedankt aan de dierbaarste mensen in mijn leven voor hun liefde, steun en blijken van waardering voor het project van hun mama: mijn kinderen Linde en Wim!

Jullie horen vast nog van mij want er borrelen alweer nieuwe ideeen op voor wie weet een nieuw projectx85Tot laterx85

Dominique

Van 31 januari tot en met 11 maart 2011 heb ik als vrijwilliger gewerkt bij project 'Last Chance' in Kaapstad. Dit was voor mij de tweede keer dat ik daar ging werken. Net als het vorig jaar heb ik er leerlingen individueel begeleid bij het leren, of het verbeteren, van hun kennis van het Engels. De leerlingen moeten namelijk Engels kunnen lezen en begrijpen, omdat alle lessen die op school gegeven worden, in het Engels worden gegeven.

Het is een kleine school. Per jaar kunnen er maximaal 100 leerlingen geplaatst worden. Het is tweedekans onderwijs; dit betekent dat alle leerlingen, die op deze school les krijgen, niet meer in het reguliere onderwijs (General Education and Training) terecht kunnen, ze zijn daar te oud voor. Het onderwijs behoort daarom tot de categorie volwassenenonderwijs. Dit wordt in Zuid-Afrika Adult Basic Education and Training (ABET) genoemd. De leerlingen krijgen op deze school alsnog de gelegenheid hun opleiding te voltooien op grade 9 niveau en een GET diploma behalen. Dit diploma biedt toegang tot het vervolg onderwijs (Further Education and Training).

De leeftijd van de leerlingen varieert van 13 tot 20 jaar. Ik begeleidde veelal de leerlingen op het laagste niveau (level 2). Het waren stuk voor stuk heel gemotiveerde, lieve en fijne kinderen, die keihard hun best deden. Ieder van hen was zich er van bewust dat dit hun laatste kans is om een diploma te halen en daarmee toegang te hebben tot vervolgonderwijs en daarna een goede baan.   

De methode die men op deze school gebruikt heet Toe by Toe en is ontwikkeld om dyslectische kinderen te leren lezen. Omdat het kennisniveau van de leerlingen zeer verschillend is, is de begeleiding van elke leerling ook anders. Ik paste daarom de methode aan het niveau van de individuele leerling aan. In de 6 weken dat ik er was, heb ik 24 verschillende leerlingen begeleid. Sommigen had ik elke dag, weer anderen 1, 2 of 3 keer per week. Ik heb in die 6 weken goede resultaten geboekt. Het grootste gedeelte van deze leerlingen was, na 6 weken intensieve begeleiding, in staat om een eenvoudig boekje foutloos te lezen. Ze konden nu de klassikaal gegeven lessen goed volgen.

Dat ik zox92n goed resultaat heb kunnen neerzetten, had ook te maken met de prettige sfeer op de school, de fijne en bevlogen docenten en de goede leiding van Mark Solomon, de directeur van de school. Ik hoorde er helemaal bij en mijn kennis en inzet werd enorm gewaardeerd. Afscheid nemen was dan ook moeilijk. Veel lieve woorden van collegax92s en leerlingen, mooie kaarten en een cadeau. Ik ging met pijn in het hart terug naar Nederland. 

Ik heb natuurlijk niet alleen maar gewerkt in de weken dat ik in Kaapstad was. Er was ook tijd voor andere dingen. Het was heerlijk om met Gemma (docenten voor Afrika) en de andere vrijwilligers, Dominique, Wilmar, Merel, Gisele en Nikki op pad te gaan, samen te eten en plezier te maken. Kevin en Karen (coxf6rdinatoren vrijwilligerswerk in Kaapstad) hadden vaak leuke suggesties en organiseerden ook gezamenlijke uitstapjes, zoals een picknick en concert van Tina Schouw in het openluchttheater Libertas in Stellenbosch. Fantastisch was dat!

Ik heb weer een heerlijke tijd daar gehad en ben zeker van plan om ook volgend jaar weer terug te gaan.

Bedankt voor jullie fijne gezelschap en tot ziens op de terugkomdag in oktober a.s. Ik hoop jullie dan allemaal weer te zien en te spreken.

Hartelijke groet

Marisca

Eind maart: 7 van de 8 maanden zitten erop! Ik kan haast niet geloven dat ik nu aan mijn laatste maand hier in Zuid-Afrika begin. Het is zo snel gegaan, het is net of pas gisteren ben aangekomen in dit prachtige en boeiende land!

De laatste vrijwilligers Ger en Wim zijn inmiddels vertrokken. Ik woon nu alleen in het huis in Camden Street en verhuis morgen naar de flat in Union Street waar ik ook 1 week alleen zal wonen (schoolvakantie hier) tot Robin, de eerste student CIOS op 7 april aankomt. In mei zullen een aantal collegax92s studenten hem hier komen bijstaan om de scholen extra steun te geven bij het voortzetten van het project. Ik heb reeds een draaiboek voor hen gemaakt zodat ze hier wat sneller wegwijs geraken en meteen aan de slag kunnen.

Gelukkig zijn Merel en Monia hier nog om mij af en toe wat gezelschap te houden. Merel geniet van een welverdiende vakantie met haar mama en Monia zal mij in de scholen helpen tot ik weer naar Belgie vertrek. Mijn project is nu bijna afgerond. In de scholen is alles georganiseerd om zelfstandig verder te gaan met het volleyballen. Ook de leraars en/of coxf6rdinators zijn opgeleid tot coach. Mede dankzij de stichting, sponsors en een aantal vrijwilligers zal elke school beschikken over een net en een aantal ballen. Elke school zal ook een informatieve mail krijgen met de contactgegevens van de verantwoordelijken/coaches alsook een nota met de spelregels en een bondig trainingsschema.

Ik wil bij deze Wim en Ger heel hartelijk bedanken voor hun enorme bijdrage aan dit project. Mannen, jullie waren fantastisch op alle vlakken! Ondanks het toch nog x93beginnersx94 niveau hebben jullie de kinderen heel wat bijgeleerd en zijn jullie op een super leuke manier met hen omgegaan. Door jullie enorme expertise hebben jullie mij heel veel werk uit handen genomen waardoor ik meer tijd had om aan de voortzetting van het project te werken. Ook in de omgang waren jullie x93easy goingx94 met heel veel gevoel voor humor. We hebben veel gelachen, vooral toen Wim per ongeluk zijn mobieltje in de wasmachine had gestopt. Hij was netjes gewassen maar veel kon hij er niet meer mee bellenx85Sorry Wim, ik kon het niet laten om die grappige anekdote te vertellen. Ook jullie manier van omgaan met elkaar en jullie gesprekken hebben mij vaak doen glimlachen. Jullie waren soms net een getrouwd stel! (grapje hoor). Onze gemeenschappelijke volleybalervaringen op topniveau was ook steeds stof tot leuke gesprekken over vroeger met veel gemeenschappelijke kennissen. Deze maand met jullie was echt top! Nogmaals heel erg bedankt en ik hoop dat jullie ontelbare mooie herinneringen meegenomen hebben naar Nederland! (behalve de met 1 dag uitgestelde vlucht van Ger want dat was balen natuurlijk)

Mede dankzij allen die aan mijn project hebben willen deelnemen zullen mijn doelstellingen tegen eind april verwezenlijkt zijn. Maar het allerbelangrijkste: jullie hebben deze kinderen een ontzettend leuke tijd bezorgd en geloof mij, zij zullen jullie nooit vergeten!

In april zal ik Robin wat wegwijs maken en zullen hij en Monia mij verder helpen met de trainingen. Op donderdagnamiddag 14 april zal Prestwich Street Primary oefenpartijtjes spelen tegen Oranjekloof in Hout Bay en op woensdagnamiddag 20 april zal Zonnebloem Primary hetzelfde doen tegen Observatory Junior in Kaapstad, kwestie van in schoonheid te eindigen.

Alle scholen beschikken nu over de nodige x93toolsx94 om verder te volleyballen en regelmatig onderlinge wedstrijden te organiseren. Vanaf eind april is het aan hen! Ik ben overtuigd dat ze dit met veel enthousiasme zullen doen!

Tot later voor het laatste verslag

Dominique